Η ΚΑΘΑΡΗ ΗΤΤΑ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΦΑΣΙΣΤΑ ΓΟΝΙΟ ΑΠΟΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Θέλει, λέει, να ’ναι λεύτερος. Σκοτώστε τον!

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΦΑΣΙΣΜΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ << ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ >> ΦΑΣΙΣΤΑ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ

Κωνσταντίνος Καβάφης «Che fece .... il gran rifiuto»

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τό ‘χει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό —  εις όλην την ζωή του. 

ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ  ΓΙΑ  ΧΑΡΗ ΤΩΝ  ΠΑΙΔΙΩΝ   ΜΟΥ   ΔΕΝ   ΕΙΠΑ  ΤΟ  ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ,ΑΛΛΑ  ΠΑΡΗΓΟΡΟΥΜΑΙ   ΑΠΟ ΤΟ  ΓΕΓΟΝΟΣ   ΠΩΣ  ΤΑ  ΠΑΙΔΙΑ  ΜΟΥ  ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ  ΜΙΚΡΟΨΥΧΑ    ΚΑΙ  ΨΕΥΤΕΣ.

ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Η εμπειρία   καθημερινα  αποδεικνύει  οτι  ο φασισμός ζει  και  βασιλεύει  και  ο  άνθρωπος  ,όταν  έχει  ανάγκη  τη  δουλειά  του  και  πρέπει  να  σκεφτεί  την  οικογένεια  του  ,αναγκάζεται  να  συμβιβαστεί  και να  ανεχτεί  κάθε  φασίστα  να τον  απειλεί ,να  του  ασκεί  λεκτική  βία. Στην  εποχή  μας καλός  δάσκαλος  είναι  αυτός ,που είναι  ένα  τίποτα ,που υποκύπτει στα καπρίτσια  των παιδιών και των γονιών τους,αν  αντισταθεί  το πληρώνει   και το χειρότερο δεν μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό του. Δυστυχώς  η  αδικία και η  ατιμία  η ψευτιά ,η  διαβολή  σκότωσαν  το ΣΩΚΡΑΤΗ,  απείλησαν  τον  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ  ,όπως και  κάθε  ελεύθερο πνεύμα.

Η παράδοση λέει πως όταν έφευγε ο Αριστοτέλης από την Αθήνα, τον ρώτησαν «Τίς ἐστιν ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις;». Εκείνος χαρακτήρισε την πόλη που τον φιλοξένησε τριάντα τόσα χρόνια με ένα αληθινά εντυπωσιακό επίθετο· την ονόμασε παγκάλη, πανέμορφη· παραπονέθηκε όμως πως πίσω από την ασύγκριτη ομορφιά της κρύβει μιαν ασχήμια από τις πιο σιχαμερές και τις πιο ανυπόφορες· χρησιμοποιώντας στίχους από την Οδύσσεια έκανε έναν δριμύ υπαινιγμό στους συκοφάντες, που δεν ήταν μόνο πολλοί στην Αθήνα· ήταν και ένα είδος που δεν έλειπε δυστυχώς ποτέ, αφού πάντα βρίσκονταν οι πρόθυμοι να διαδεχτούν τους προηγούμενους! Σύμφωνα με μια δεύτερη διήγηση τον ρώτησαν επίσης τις κρίσιμες εκείνες μέρες γιατί εγκατέλειπε την Αθήνα, κι εκείνος απάντησε ότι δεν ήθελε να δώσει στους Αθηναίους την ευκαιρία να σφάλουν για δεύτερη φορά σε βάρος της φιλοσοφίας, κάνοντας, βέβαια, τη φορά αυτή υπαινιγμό στη θανατική καταδίκη και στο τέλος του Σωκράτη.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ - ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ-

Καὶ ἑνὶ δὴ λόγῳ ἐκ τῶν ὁμοίων ἐνεργειῶν αἱ ἕξεις γίνονται. Διὸ δεῖ τὰς ἐνεργείας ποιὰς ἀποδιδόναι· κατὰ γὰρ τὰς τούτων διαφορὰς ἀκολουθοῦσιν αἱ ἕξεις. Οὐ μικρὸν οὖν διαφέρει τὸ οὕτως ἢ οὕτως εὐθὺς ἐκ νέων ἐθίζεσθαι, ἀλλὰ πάμπολυ, μᾶλλον δὲ τὸ πᾶν.

Γι’ αυτό πρέπει να προσδίδουμε μια ορισμένη ποιότητα στις ενέργειές μας· γιατί σύμφωνα με τις διαφορές αυτών διαμορφώνονται και τα μόνιμα στοιχεία του χαρακτήρα μας. Δεν έχει λοιπόν μικρή σημασία το να αποκτούμε συνήθειες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από την πιο μικρή μας ηλικία, αλλά έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία ή μάλλον σημαίνει το παν.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ   ΗΘΙΚΑ   ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ  ΕΝΟΤΗΤΑ   4η

 «Οὐ μικρὸν οὖν… μᾶλλον δὲ τὸ πᾶν.» Η ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΘΙΣΜΟΥ

Όπως και ο δάσκαλός του ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης τόνισε και ξανατόνισε τη μεγάλη σημασία που έχει η παιδεία και η αγωγή για την ιδιωτική (=προσωπική) και για τη δημόσια (= κοινωνική) ζωή του ατόμου. Και όλα αυτά βέβαια, γιατί πίστευε πως με την παιδεία και την αγωγή, η οποία εθίζει το άτομο σε συγκεκριμένους τρόπους συμπεριφοράς, το άτομο βοηθιέται στην απόκτηση της αρετής που είναι προϋπόθεση για την ευδαιμονία τη δική του και της πόλεως. Δύο πράγματα αισθάνθηκε πως έπρεπε να τονίσει με ιδιαίτερη έμφαση: α) την πρωτεύουσα σημασία της παιδείας και της αγωγής, και β) ότι όσο πιο νωρίς αρχίσει η παιδεία και η αγωγή, τόσο πιο πολλές θα είναι οι ελπίδες να αποδειχτούν αυτές αποτελεσματικές και γόνιμες.
Ειδικότερα, ο Αριστοτέλης θεωρεί ότι ο εθισμός και η απόκτηση μόνιμων στοιχείων του χαρακτήρα μας έχει πολύ μεγάλη παιδαγωγική αξία. Για αυτό και εισάγει στην ενότητα αυτή το παιδαγωγικό του σχόλιο. Θεωρεί λοιπόν, ότι ο άνθρωπος πρέπει να συνηθίζει από μικρός σε ηθικές ενέργειες, για να φτάσει στην κατάκτηση των ηθικών αρετών. Μάλιστα, αυτή η διεργασία πρέπει να ξεκινήσει από πολύ μικρή ηλικία, γιατί τότε συντελείται η διαμόρφωση της ηθικής του συνείδησης. Το φυσικό, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού παίζει καθοριστικό ρόλο στη σωματική, συναισθηματική, ψυχική και πνευματική ανάπτυξή του. Επιπλέον, επειδή η διαδικασία αυτή απαιτεί πολύ χρόνο, κρίνεται σωστό να ξεκινήσει όσο γίνεται πιο νωρίς. Οι παιδαγωγικές αυτές αντιλήψεις του Αριστοτέλη συμφωνούν με τις σύγχρονες και φαίνεται ότι έπαιξαν και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της σύγχρονης αντίληψης για την αγωγή.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  ΤΟ  ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΛΟΣΟΦΟ   ΠΟΥ  ΜΕ  ΒΟΗΘΗΣΕ  ΝΑ  ΔΩΣΩ  ΣΩΣΤΗ   ΑΝΑΤΡΟΦΗ   ΣΤΑ   ΠΑΙΔΙΑ  ΜΟΥ.  ΤΑ  ΕΜΑΘΑ   ΝΑ  ΣΕΒΟΝΤΑΙ   ΤΟΥΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ  ΚΑΙ ΝΑ  ΜΗΝ  ΤΟΥΣ  ΔΙΑΒΑΛΛΟΥΝ   ΓΙΑ  ΝΑ  ΠΕΤΥΧΟΥΝ   ΑΥΤΟ  ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ.